تک بیت ا


از هر چه غیر اوست، چرا نگذری؟ شعیب!کـافر برای خـاطـرِ بـت، از خـدا گـذشـت ..

اگر چه در پی آهو دویده ام چون شیر

به من اهالی جنگل شکار می گویند

                                                                                                                                         
از پـریـدن هـای رنـگ و از تــپـیـدن هــای دل

عاشق بیچاره هر جا هست رسوا می شود

 



اشـک در چشـم تـرم دیـدی و در را بستی

آخر از عشق چه دانی که به من دلبستی

 



از سخن چینان شنیدم آشنایت نیستم

خـاطـراتــت را بـیـاور تـا بـگویـم کیسـتم

 

 


 


ای خوش آن شبها که با افسانه میلی داشتی

درد دل مـی گـفـتم و افـسـانه مـی پـنـداشتی

 


ای کاروان اهسته تر کارام جانم میرود

وان دل که با خود داشتم با دل ستانم میرود

 

 



اختیاری داشتم دل دادم و دلبر گرفتم

حالیا دل بر گرفتن را ندارم اختیاری

 

 



ای عشق مدد کن که به سامان برسیم

چون مزرعه تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار یا یار به من

یا هر دو بمیریم و به پایان برسیم

 

 


از فـریـب باغـبان ایمن مشـو ای عـنـدلیـب

 

پیش از این منهم درین باغ آشیانی داشتم

 

طاهر مشهدی

 


از ربــاعــی مــصــرع آخــر زنــد نــاخــن بــه دل

خط پشت لب به چشم ما ز ابرو خوشتر است

 

 


این من و تو حاصل تفریق ماست

پس تو هم با من بیا تا ما شویم


 


ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابت

وی جام بلورین که خورد باده نابت

خواهم همه شب خلق به نالیدن شبگیر

از خواب برآرم که نبینند به خواب



ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال

مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش


 


ای آرزوی دیده بینا چگونه ای؟

وی مونس دل ِ من ِ تنها چگونه ای؟

از ناز ونازکی اگر اینجا نیامدی

باری یکی بگوی که آنجا چگونه ای؟




ای دیر به دست آمده  بس زود برفتی

آتش زدی اندر من وچون دود برفتی

 



 


اگـــر جــهان هـمـه دشـمن شود ز دامن تو

به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست


 


ای کاشکی به عالم تا چشم کار میکرد

دل بود و آدم آن را قربان یار میکرد


این چه عشقی است که در دل دارم

من از ایــن عشــق چـه حـاصـل دارم

مــی گـریـزی  ز مــن  و  در طلـــبــت

بــــاز هـــــم کــوشــش بـــاطـل دارم

 

ای خوشا آن دل که آزاری نمی آید از او

غیــر کـار عاشـقی کـاری نمی آیـد از او

 

ای عاشق دل سوخته اندوه مدار

رو نی به کام عاشقان گردد کار


ای نـگـاهـت رونــق فــردای مـن

در تو معنی می شود دنیای من



امشب ستایمت ای پری فردا ز گفتن بگذری

فـردا زمیـن و آسـمان در شـرح تـو باشد فنا


ای غایب از نظر به خدا می سپارمت

جانم بسوختی و بدل دوست دارمت

 



ای نـگاهـــت نــخـی از مـخـمـل و از ابـریــشــم

چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

بهروز یاسمی


 


ای دل مباش یکدم خالی ز عشق و مستی

و آنـگـه بـرو کـه رسـتی از نیستی و هستی

 


ای که به دام تو اسیــــــرم اسیــــــــــــر

لذت دیوانگی از من مگیــــــــــــــــــــــــــر

اجــــزای وجــود من هـمــه دوســـت گرفت

نامی است زمن بر من و باقی همه اوست



از صبا پرس که ما راهمه شب تا دم صبح

بوی زلف تو همان مونس جانست که بود

 



ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت

بـگـذار بـبـارد بـه سـرم سنـگ مصیـبـت

 



از ســــوز مـحـبـت چـه خبـر اهــل هوس را

این آتش عشق است نسوزد همه کس را



ای کاش به عالم تا چشم کار میکرد

دل بـــود و ادم آنـرا قـربـان یـار میکرد



از همه خلق توانم که ببرم همه عمر

از تو ای دوست بریدن نفسی نتوانم



از غــم خبــری نـبـود اگر عشــق نبود

دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود



ای دل بشارت می دهم خوش روزگاری می رسد

شب را سحر باشد ز پی ، آخــر بـهاری می رسـد

 



این طرف مشتی صدف ،انجا کمی گل ریخته

موج، ماهی های عاشق را به ساحل ریخته                                                                                                                                                 

ابر بارنده به دریـــا میگفت من نباشــم تــو کـجـا دریایی

در دلش خنده کنان دریا گفت ابر بارنده تو خود از مایی



اگر شراب خوری جرعه ای فشان بر خاک

از آن گنــاه که نفعــی رسد بغیــر چه باک


ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما

تا مدعــی بمیــرد از جـانـفشـــانــی مــا



انصاف نباشد که من خسته رنجور

پروانه او باشم و او شمع جماعت


 


اشک را گفتم از چه می ریزی ای دیوانه، گفت:
روزن امیــدی از ایـــن گوشـــه پــیــدا کــرده ام 

 



از عالمی گسست دلم بسته ی تو شد

محبــوب من،تــو بـا همه عــالــم بـرابـری

 


از یک نگاه گرم تو رنگم پریـده است

قربان او شوم که تو را آفریده است



 


اشک در چشمان من طوفان غم داردبه دل

خنده بر لب می زنم تا کس  نداند  راز  دل  




اگر یک اسمان دل را به قصد عشق بر می دارم

میان عشق و زیبایی تو را  من دوست  می دارم



امروز کسی محرم اسرار کسی نیست

ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست



از جرم عشق، پیش کسم گر چه راه نیست

یارب تو آگهی که محبت گناه نیست


 


از در و دیوار می بارد بلا در راه عشق  

یک سرابم پیش ره نامد که طوفانی نداشت

/ 0 نظر / 29 بازدید