تک بیتی پ

برای دیدن به ادامه مطلب بروید......



پای امید ما همه جا می خورد به سنگ

سریست در مجادله سنگ و پای لنگ

 

 


پای سـگ بوسید مجنـون گفتـنـدش چـه شـدگفت این سگ گاه گاهی کوی لیلا رفته است
پای سـگ بوسید مجنـون گفتـنـدش چـه شـدگفت این سگ گاه گاهی کوی لیلا رفته است


پس از اینم عوض اشک دل آید بیرون

آب چون کم شود از چشمه گل آید بیرون


 پروانه نیستم که به یک شعله جان دهمشمعم که جان گدازم و دودی نیاورم


 پروانه صفت دور جهان گردیدم

نا مردم اگر مرد در عالم دیدم


پروانه امشب پر مزن اندر حریم یار من

ترسم صدای شب پرت از خواب بیدارش کند


پروانه صفت چشم به تو دوخته بودم

آنگه که خبر دار شدم سوخته بودم

پرسیدم:از هلال ماه، چراقامتت خم است؟

آهی کشید و گفت:که ماه محرم است

گفتم: که چیست محرم؟به ناله گفت:

ماه عزای اشرف اولاد آدم است

 


پرنده در قفس معنی ندارد
که کار عاشقان یعنی ندارد
اگر در این قفس از غم بمیرد
بر این کارش کسی طعنی ندارد


پیداست هنوز شقایق نشدی
زندانی زندان دقایق نشدی
وقتی که مرا از دل خود می رانی
یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی

پرده مردم دریدن عیب خود بنمودن است
عیب خود می‌پوشد از چشم خلایق عیب‌پوش



پای در زنجیر پیش دوستان
به که با بیگانگان در بوستان



پای ما عاشقان اگر لنگ است
دل دریا یمان اگر تنگ است
به خدا هیچ کس مقصر نیست
ناخدا با خدا هماهنگ است

 


پای ما عاشقان اگر لنگ است
دل دریا یمان اگر تنگ است
به خدا هیچ کس مقصر نیست
ناخدا با خدا هماهنگ است


پرواز من به بال و پر توست ، زینهار
مشکن مرا که می شکنی بال خویش را

صائب تبریزی


پدرم  گفت و چه خوش گفت که در مکتب عشق
هر کسی لایق آن نیست که بر دار شود

محمود رضا شالبافان



آپلود عکس , آپلود دائمی عکس

دسته بندی : مشاعره پ، تک بیتی ها، مشاعره شروع با پ، دوبیتی
تاريخ: ۱۳٩٢/٦/٢۸ - ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ | نویسنده: امین مهری | نظرات: ()